YusuF SURESİ

Bismillahirrahmanirrahim
12/1. Elif, Lam, Ra. Bunlar, gercegi aciklayan Kitap'in
ayetleridir.
12/2. Biz onu, anlayasiniz diye, arapca bir Kuran olarak
indirdik.
12/3. Biz bu Kuran'i vahyederek, sana en guzel kissalari
anlatiyoruz.. Oysa daha once sen bunlardan habersizdin.
12/4. Yusuf babasina: "Babacigim! "Ruyamda onbir yildiz,
gunes ve ayin bana secde ettiklerini gordum" demisti.
12/5. Babasi sunlari soyledi: "Ogulcugum! Ruyani
kardeslerine anlatma, yoksa sana tuzak kurarlar; zira
seytan insanin apacik dusmanidir".
12/6. "Rabbin seni boylece ruyandaki gibi sececek, sana
ruyalari yorumlamayi ogretecek; daha once, atalarin
Ibrahim ve Ishak'a nimetlerini tamamladigi gibi, sana ve
Yakub soyuna da tamamlayacaktir. Dogrusu Rabbin bilir,
hakimdir." *
12/7. And olsun ki, Yusuf ve kardeslerinin olayinda,
soranlara nice ibretler vardir.
12/8-9. Kardesleri: "Biz birbirimize bagli bir topluluk
oldugumuz halde, babamiz, Yusuf'u oldurun veya onu issiz
bir yere birakiverin ki babaniz size kalsin; ondan sonra
da iyi kimseler olursunuz" dediler.
12/10. Iclerinden biri: Yusuf'u oldurmeyin, onu bir
kuyunun derinliklerine birakin. Boyle yaparsaniz
yolculardan onu bulup alan olur" dedi.
12/11-12. Bunun uzerine "Ey babamiz! Yusuf'un iyiligini
istedigimiz halde, onu nicin bize emniyet etmiyorsun?
Yarin onu bizimle beraber gonder de gezsin oynasin, biz
onu herhalde koruruz" dediler.
12/13. Babalari, "Onu goturmeniz beni uzuyor; siz farkina
varmadan onu kurdun yemesinden korkarim" dedi.
12/14. "And olsun ki, biz kuvvetli bir toplulukken kurt
onu yerse, biz aciz sayiliriz" dediler.
12/15. Yusuf'u goturup bir kuyunun derinliklerine
birakmayi kararlastirdilar. Biz ona, kardeslerinin bu
islerini kendileri farkina varmadan haber vereceksin,
diye vahyettik.
12/16-17. Aksam ustu aglayarak babalarina geldiklerinde:
"Ey babamiz! Inan olsun biz yaris yapiyorduk; Yusuf'u
esyamizin yanina birakmistik; bir kurt onu yedi. Her ne
kadar dogru soyluyorsak da sen bize inanmazsin" dediler.
12/18. Uzerine baska bir kan bulasmis olarak Yusuf'un
gomlegini de getirmislerdi. Babalari: "Sizi nefsiniz bir
is yapmaya surukledi; artik bana guzelce sabir gerekir.
Anlattiklariniza ancak Allah'tan yardim istenir" dedi.
12/19. Bir kervan geldi, sucularini gonderdiler; sucu
kovasini kuyuya saldi, "Mujde! Iste bir oglan" dedi.
Yusuf'u alip onu ticari bir mal olarak sakladilar. Oysa
Allah yaptiklarini bilir.
12/20. Onu yanlarinda alikoymak istemedikleri icin ucuz
bir fiyata, birkac dirheme sattilar. *
12/21. Misir'da onu satin alan kimse karisina: "Ona guzel
bak, belki bize faydasi olur yahut ta onu evlat ediniriz"
dedi. Biz iste boylece Yusuf'u o yere yerlestirdik; ona,
ruyalarin nasil yorumlanacagini ogrettik. Allah, isinde
hakimdir, fakat insanlarin cogu bunu bilmezler.
12/22. Erginlik cagina erince ona hikmet ve bilgi verdik.
Iyi davrananlari boyle mukafatlandiririz.
12/23. Evinde bulundugu kadin onu kendine cagirdi,
kapilari siki siki kapadi ve "gelsene" dedi. Yusuf:
"Gunah islemekten Allah'a siginirim, dogrusu senin kocan
benim efendimdir; bana iyi bakti. Haksizlik yapanlar
suphesiz basariya ulasamazlar." dedi.
12/24. And olsun ki kadin Yusuf'a karsi istekli idi;
Rabbin'den bir isaret gormeseydi Yusuf da onu
isteyecekti. Iste ondan kotulugu ve fenaligi boylece
engelledik. Dogrusu o bizim cok samimi kullarimizdandir.
12/25. Ikisi de kapiya kostu, kadin arkadan Yusuf'un
gomlegini yirtti; kapinin onunde kocasina rastladilar.
Kadin kocasina "Ailene fenalik etmek isteyen bir kimsenin
cezasi ya hapis ya da can yakici bir azap olmalidir"
dedi.
12/26-27. Yusuf: "Beni kendine o cagirdi" dedi. Kadin
tarafindan bir sahit, "Eger gomlegi onden yirtilmissa
kadin dogru soylemis, erkek yalancilardandir; sayet
gomlegi arkadan yirtilmissa kadin yalan soylemistir,
erkek dogrulardandir" diye sahidlik etti.
12/28-29. Kocasi gomlegin arkadan yirtilmis oldugunu
gorunce, karisina hitaben "Dogrusu bu sizin hilenizdir,
siz kadinlarin fendi buyuktur" dedi. Yusuf'a donerek:
"Yusuf! Sen bundan kimseye bahsetme"; kadina donerek:
"Sen de gunahinin bagislanmasini dile, cunku
suclulardansÙn" dedi. *
12/30. µehirde bir takim kadinlar: "Vezirin karisi
kolesinin olmak istiyormus; sevgisi bagrini yakmis;
dogrusu onun besbelli sapitmis oldugunu goruyoruz."
dediler.
12/31. Kadinlarin kendisini yermesini isitince onlari
davet etti; koltuklar hazirladi; geldiklerinde herbirine
birer bicak verdi. Yusuf'a: "Yanlarina cik" dedi.
Kadinlar Yusuf'u gorunce sasip ellerini kestiler ve
"Allah'i tenzih ederiz ama, bu insan degil ancak cok
guzel bir melektir" dediler.

12/32. Vezirin karisi: "Iste sozunu edip beni yerdiginiz
budur. And olsun ki onun olmak istedim, fakat o
iffetinden dolayi cekindi. Emrimi yine yapmazsa, and
olsun ki hapse tikilacak ve kahre ugrayanlardan olacak."

12/33. Yusuf: "Rabbim! Hapis benim icin, bunlarin
istediklerini yapmaktan daha iyidir. Eger tuzaklarini
benden uzaklastirmazsan onlara meyleder ve bilmeyenlerden
olurum." dedi.

12/34. Rabbi onun duasini kabul etti ve kadinlarin
tuzagina engel oldu...Zira O, isitir ve bilir.

12/35. Sonra, kadinin ailesi delilleri Yusuf'un lehinde
gordugu halde, onu bir sure icin hapsetmeyi uygun buldu.
*

12/36. Hapse, onunla beraber, iki genc daha girdi. Biri,
"Ruyamda saraplik uzum siktigimi gordum" dedi; digeri
"Basimin uzerinde, kuslarin yedigi bir ekmek tasidigimi
gordum" dedi. "Bize bunu yorumla; senin iyi bir kimse
oldugunu goruyoruz"
12/37. Yusuf: "Rabbimin bana ogrettigi bilgi ile, daha
yiyeceginiz yemek gelmeden size onu yorumlarim. Dogrusu
ben, Allah'a inanmayan ve ahireti inkar eden, bir
milletin dinini birakmisimdir.
12/38. Atalarim Ibrahim, Ishak ve Yakub'un dinine uydum.
Allah'a herhangi bir ortak kosmak bize yarasmaz; bu,
Allah'in bize ve insanlara olan lutfudur; fakat
insanlarin cogu sukretmez" dedi.
12/39. "Ey mahpus arkadaslarim! Ayri ayri bir suru
uydurma rabler mi daha iyidir, yoksa her seyden ustun tek
Allah mi?"
12/40. "Allah'i birakip taptiginiz, sizin ve
babalarinizin adlandirdigi putlardan baska bir sey
degildir. Allah onlarin dogru olduguna dair bir delil
indirmemistir. Hukum vermek ancak Allah'a aittir;
kendisinden baskasina degil,O'na tapmanizi emretmistir.
Bu, dosdogru dindir, fakat insanlarÙn cogu bilmezler".
12/41. "Ey mahpus arkadaslarim! Biriniz efendinize sarap
sunacak, digeri asilacak ve kuslar basindan yiyecektir.
Sordugunuz is iste boylece kesinlesmistir."
12/42. Ikisinden, kurtulacagini sandigi kimseye Yusuf:
"Efendinin yaninda beni an" dedi. Ama seytan efendisine
onu hatirlatmayi unutturdu ve Yusuf bu yuzden daha birkac
yil hapiste kaldi. *
12/43. Hukumdar: "Ben, yedi semiz inegi yedi zayif inegin
yedigini; yedi yesil basak ve bir o kadar da kurumus
basak goruyorum. Ey ileri gelenler! Eger ruya yormasini
biliyorsaniz ruyami soyleyiniz." dedi.
12/44. Etrafindakiler: "Bir takim karisik ruyalar; biz
boyle ruyalarin yorumunu bilmeyiz" dediler.
12/45. Hapisteki iki kisiden kurtulmus olani, nice zaman
sonra Yusuf'u hatirladi ve: "Ben size bunu
yorumlayacagim, hele beni gonderin" dedi.
12/46. Hapishaneye varip: "Ey dogru sozlu Yusuf! Ruyada
gorulen yedi semiz inegi yedi zayif inegin yemesi; yedi
yesil basak ve bir o kadar kuru basak nedir? Bize
yorumla, ben de insanlara ulastirayim da bilsinler" dedi.

12/47. Yusuf: "Devamli yedi sene ekin ekip, bictiginiz
ekinin yediginizden artanini basaginda birakin."
12/48. "Sonra bunun ardindan yedi kurak yil gelir, butun
biriktirdiginizi yer, yalniz az bir miktar saklarsiniz."
12/49. "Sonra, halkin yagmur gorecegi bir yil gelir, o
zaman sikip sagarlar" dedi. *
12/50. Hukumdar: "Onu bana getirin" dedi. Yusuf'a elci
gelince, "Efendine don, kadinlar nicin ellerini
kesmislerdi bir sor; dogrusu Rabbim onlarin hilesini
bilir" dedi.
12/51. Hukumdar kadinlara: "Yusuf'un olmak istediginiz
zaman durumunuz neydi?" dedi. Kadinlar. "Hasa! Onun bir
fenaligini gormedik" dediler. Vezirin karisi: "µimdi
gercek ortaya cikti; onun olmak isteyen bendim; dogrusu
Yusuf dogrulardandir" dedi.
12/52. Yusuf, "Maksadim, vezire, giyabinda ihanet
etmedigimi, hainlerin tuzaklarini Allah'in basariya
erdirmedigini bilmesini saglamakti" dedi.
12/53. Ben nefsimi temize cikarmam; cunku nefs, Rabbimin
merhameti olmadikca, kotulugu emreder.Dogrusu Rabbim
bagislayandir, merhamet edendir.
12/54. Hukumdar: "Onu bana getirin, yanima alayim" dedi.
Onunla konusunca: "Bugun senin yanimizda onemli bir yerin
ve guvenilir bir durumun vardir." dedi.
12/55. Yusuf: Beni memleketin hazinelerine memur et,
cunku ben korumasini ve yonetmesini bilirim" dedi.
12/56. Yusuf'u boylece o memlekete yerlestirdik; istedigi
yerlerde oturabilirdi. Rahmetimizi tipki bu misalde
oldugu gibi istedigimize veririz; iyi davrananlarin
ecrini zayi etmeyiz.
12/57. Ama ahiret ecri, inananlar ve Allah'a karsi
gelmekten sakinanlar icin daha iyidir. *
12/58. Yusuf'un kardesleri gelip yanina girdiler.
Kendisini tanimadiklari halde o onlari tanidi.
12/59. Onlarin yuklerini hazirlatinca soyle dedi: "Baba
bir kardesinizi bana getirin. Sizlere olcuyu bol
tuttugumu ve benim misafir konuklayanlarin en iyisi
oldugumu gormuyor musunuz?"
12/60. "Eger onu bana getirmezseniz bundan boyle benden
bir olcek bile alamazsiniz ve bana artik yaklasmayin da."

12/61. Kardesleri: "Babasini ikna etmeye calisacagiz ve
her halde bunu yapariz" dediler.
12/62. Yusuf adamlarina: "Karsilik olarak getirdiklerini
de yuklerine koyun. Belki ailelerine varinca, onu
anlarlar da bir daha donerler" dedi.
12/63. Babalarina donduklerinde, "Ey babamiz! Bize
yiyecek yasak edildi, kardesimizi bizimle beraber gonder
de yiyecek alalim. Onu elbette koruruz" dediler.
12/64. "Daha once kardesini size emanet ettigim gibi,
simdi onu emanet eder miyim? Ama Allah en iyi koruyandir,
O merhametlilerin merhametlisidir" dedi.
12/65. Yuklerini acinca karsilik olarak goturdukleri
mallarinin kendilerine iade edilmis oldugunu gorduler.
"Ey babamiz! Daha ne isteriz; iste mallarimiz da bize
iade edilmis; ailemize onunla yine yiyecek getirir,
kardesimizi de korur ve bir deve yuku de artÙrmÙs oluruz;
esasen bu az bir seydir" dediler.
12/66. Babalari: "Hepiniz helak olmadikca onu bana geri
getireceginize dair Allah'a karsi saglam bir soz
vermezseniz, sizinle gondermeyecegim" dedi. Soz
verdiklerinde: "Sozumuze Allah vekildir" dedi.
12/67. Babalari: "Ogullarim! Tek bir kapidan degil, ayri
ayri kapilardan girin. Ama Allah katinda size bir faydam
olmaz, hukum ancak Allah'indir, O'na guvendim, guvenenler
de O'na guvensinler" dedi.
12/68. Babalarinin emrettigi gibi girdiler. Esasen bu,
Allah katinda onlara bir fayda saglamazdi, ancak Yakub
icindeki arzuyu ortaya koymus oldu. O, suphesiz kendisine
ogrettigimizi bilir fakat insanlarin cogu bilmezler. *
12/69. Yusuf'un yanina girdiklerinde, kardesini bagrina
basti ve: "Ben senin kardesinim, onlarin yaptiklarina
artik uzulme" dedi.
12/70. Yusuf onlarin yuklerini yukletirken, bir su kabini
kardesinin yukune koydurdu. Sonra bir munadi soyle
bagirdi: "Ey kervancilar, siz hirsizsiniz!"
12/71. Geri donerek, "Ne kaybettiniz?" dediler.
12/72. "Hukumdarin su kabini kaybettik, onu getirene bir
deve yuku mukafat verilecek, buna ben kefil oluyorum"
dediler.
12/73. Allah'a yemin ederiz ki memleketi ifsat etmege
gelmedigimizi ve hirsiz da olmadigimizi biliyorsunuz"
dediler.
12/74. "Yalanci iseniz, hirsizligin cezasi nedir?"
dediler.
12/75 . "Cezasi, kimin yukunde bulunursa, ceza olarak ona
el konulur; biz zalimleri boyle cezalandiririz; dediler.
12/76. Yusuf kardesinin yukunden once onlarinkini aramaya
basladi; sonra kardesinin yukunden su kabini cikardi.
Iste biz Yusuf'a boyle bir plan kullanmasini vahyettik.
Cunku hukumdarin kanunlarina gore kardesini alikoyamazdi,
meger ki Allah dileye. Diledigimizi derecelerle
yukseltiriz. Her ilim sahibinden ustun bir bilen
bulunur."
12/77. "Calmissa, daha once kardesi de calmisti" dediler.
Yusuf bunu icinde sakladi, onlara acmadi. Icinden,
"Durumunuz pek kotudur; anlattiginizi Allah daha iyi
bilir" dedi.
12/78. Kardesleri: "Ey Vezir! Onun yaslanmis, kocamis bir
babasi vardir. Bizden birini onun yerine al. Dogrusu biz
senin iyi davrananlardan oldugunu goruyoruz" dediler.
12/79. "Ma'azallah! Biz, malimizi kimde bulmussak ancak
onu alikoruz, yoksa haksizlik etmis oluruz" dedi. *
12/80-82. Umidsizlige dusunce, konusmak uzere bir kenara
cekildiler. Buyukleri soyle dedi: "Babanizin Allah'a
karsi sizden bir soz aldigini, daha once Yusuf
meselesinde de ileri gittiginizi bilmiyor musunuz? Artik
babam bana izin verene veya Allah hakkimda hukum verene
kadar ki O, hukmedenlerin en iyisidir bu yerden
ayrÙlmayacagÙm. Siz donun, babanÙza gidin ve deyin ki:
"Ey BabamÙz! Senin oglun hÙrsÙzlÙk yaptÙ, bu
bildigimizden baska bir sey gormedik; gorulmeyeni de
bilmeyiz; bulundugumuz kasabanÙn halkÙna ve beraberinde
oldugumuz kervana da sorabilirsin; biz suphesiz dogru
soyluyoruz."
12/83. Yakup: "Sizi nefsiniz bir is yapmaga surukledi,
artik bana guzelce sabir gerekir; belki Allah hepsini
birden bana getirecektir, cunku O bilendir, hakimdir"
dedi.
12/84. Onlara sirt cevirdi, "Vah, Yusuf'a yazik oldu!"
dedi ve uzuntuden gozlerine ak dustu. Artik acisini
icinde sakliyordu.
12/85. "Allah'a yemin ederiz ki, Yusuf'u anip durman seni
bitkin dusurecek veya helak olacaksin" dediler.
12/86. Yakup: "Ben uzuntu ve tasami yalniz Allah'a
acarim. Allah katindan, sizin bilmediklerinizi bilirim"
dedi.
12/87. "Ey Ogullarim! Gidin, Yusuf'u ve kardesini arayin.
Allah'in rahmetinden umidinizi kesmeyin; dogrusu
kafirlerden baskasi Allah'in rahmetinden umidini kesmez."

12/88. Kardesleri vezirin yanina vardiklarinda: "Ey
Vezir! Biz ve coluk cocugumuz darliga ugradik; pek
degersiz bir malla geldik; olcegi bize tam yap ve sadaka
ver; Allah sadaka verenleri suphesiz mukafatlandirir"
dediler.
12/89. "Siz, Yusuf ve kardesine bilmeden neler
yaptiginizin farkinda misiniz?" dedi.
12/90. "Yoksa sen Yusuf musun?" dediler. "Ben Yusuf'um,
bu da kardesim. Allah bize iyilikte bulundu; dogrusu kim
kotulukten sakinir ve sabrederse bilsin ki Allah iyi
davrananlarin ecrini katiyen zayi etmez" dedi. .
12/91. "Allah'a yemin ederiz ki, Allah seni bizden ustun
tutmustur; dogrusu biz suc islemistik" dediler.
12/92-93. Yusuf: "Bugun azarlanacak degilsiniz, Allah
sizi bagislar. O, merhametlilerin merhametlisidir. Bu
gomlegimi goturun, babamin yuzune surun, gormege baslar;
butun coluk cocugunuzla bana gelin" dedi. *
12/94. Kervan, memleketlerine donmek uzere ayrildiginda,
babalari: "Dogrusu ben Yusuf'un kokusunu duyuyorum; ne
olur bana bunak demeyin" dedi.
12/95. Cevresindekiler: "Allah'a yemin ederiz ki sen,
hala eski saskinligindasin" dediler.
12/96. Mujdeci gelip, gomlegi Yakub'un yuzune birakinca,
hemen gozleri acildi. Bunun uzerine Yakub "Ben size,
Allah katindan sizin bilmediginizi biliyorum dememis
miydim?" dedi.
12/97. Ogullari: "Ey Babamiz! Suclarimizin bagislanmasini
dile, bizler hic suphesiz sucluyuz" dediler.
12/98. Yakub: "Rabbim'den bagislanmanizi dileyecegim; O
suphesiz bagislar ve merhamet eder" dedi.
12/99. Yusuf'un yanina geldiklerinde, o, anasini babasini
bagrina basti, "Allah'in dilegince, guven icinde Misir'da
yerlesin" dedi.
12/100. Ana babasini tahtin uzerine oturttu, hepsi onun
onunde (Allah'a secde edip) egildiler. O zaman Yusuf:
"Babacigim! Iste bu, vaktiyle gordugum ruyanin cikisidir;
Rabbim onu gerceklestirdi. µeytan, benimle kardeslerimin
arasini bozduktan sonra, beni hapisten cÙkaran, sizi
colden getiren Rabbim bana pek cok iyilikte bulundu.
Dogrusu Rabbim diledigine lutufkardÙr, O suphesiz
bilendir, Hakim'dir" dedi.
12/101. "Rabbim! Bana hukumranlik verdin, ruyalarin
yorumunu ogrettin. Ey goklerin ve yerin yaradani! Dunya
ve ahirette islerimi yoluna koyan sensin; benim canimi
musluman olarak al ve beni iyilere kat."
12/102-103. Sana boylece vahyettiklerimiz, gaybe ait
haberlerdir. Onlar elbirligi edip duzen kurduklari zaman
yanlarinda degildin; sen ne kadar yurekten istersen iste,
insanlarin cogu inanmazlar.
12/104. Oysa sen buna karsilik onlardan bir ucret de
istemiyorsun. Kuran, alemler icin sadece bir oguttur. *
12/105. Goklerde ve yerde nice belgeler vardir ki,
yanlarindan yuzlerini cevirerek gecerler.
12/106. Onlarin cogu, ortak kosmadan Allah'a inanmazlar.
12/107. Allah tarafindan, onlari kusatacak bir azaba
ugramalarindan veya farkina varmadan, kiyamet saatinin
ansizin gelmesinden guvende midirler?
12/108. De ki: "Benim yolum budur; ben ve bana uyanlar
bilerek insanlari Allah'a cagiririz. Allah'i noksan
sifatlardan tenzih ederim. Ben asla Allah'a es
kosanlardan degilim."
12/109. Senden once kasabalar halkindan suphesiz,
kendilerine vahyettigimiz bir takim insanlar gonderdik.
Yeryuzunde dolasmiyorlar mi ki, kendilerinden once
gecenlerin sonlarinin ne oldugunu gorsunler?Ahiret yurdu
Allah'a karsi gelmekten sakinanlar icin hayÙrlÙdÙr.
Akletmez misiniz?
12/110. Oyle ki, peygamberler umitsizlige dusup,
yalanlandiklarini sandiklari bir sirada onlara yardimimiz
gelmistir. Boylece, istedigimizi kurtaririz. Azabimiz
suclu milletten geri cevrilemiyecektir.
12/111. And olsun ki, peygamberlerin kissalarinda, akli
olanlar icin ibretler vardir. Kuran uydurulabilen bir soz
degildir. Fakat kendinden onceki Kitablari tasdik eden,
inanan millete her seyi aciklayan, dogru yolu gosteren
bir rehber ve rahmettir. *